Wintersport in Dolomiti Superski: Waarom wij niets anders meer willen!

Voor een reisblogger voelt het af en toe een beetje stuitend: ieder jaar in hetzelfde gebied skiën, in hetzelfde pension verblijven en in dezelfde restaurants eten. Maar de Dolomieten zijn voor ons echt dé perfecte wintersportbestemming, dat wij niets anders meer willen. En als je dan ook nog eens een fantastisch pension hebt gevonden, dan ben je toch wel gek als je ergens anders naar toe gaat, toch? Maar waarom gaan wij elk jaar op wintersport in Dolomiti Superski (en komen er daarnaast ook af en toe in de zomer)?

In de winter van 2020 maakten we kennis met Dolomiti Superski tijdens een fijne wintersportweek in Arabba. We hadden maar twee dagen zon, de rest van de week lag het landschap verborgen in de sneeuw en de mist. Maar we hadden genoeg gezien: deze omgeving is fantastisch mooi!

In de zomer van 2022 verbleven we in Garni Raetia in Corvara, wat zó goed beviel, dat we ook een plekje voor de drie opvolgende winters veroverden. Elk jaar zeggen we van tevoren: “Volgend jaar moeten we eigenlijk maar weer eens naar een ander gebied”, om dan halverwege de wintersportweek te besluiten dat we toch niets anders willen. Maar wat maakt de Dolomieten zo bijzonder?

Onbeperkte mogelijkheden

Corvara ligt in Alta Badia, één van de deelgebieden van het enorme Dolomiti Superski skigebied. Dit is het allergrootste skigebied ter wereld, onderverdeeld in 12 deelgebieden. Met je skipas kun je maar liefst 1200 kilometer skiën, al maken wij maar gebruik van een heel klein deel daarvan. Maar het zorgt er wel voor dat je eigenlijk ongelimiteerd alle kanten op kunt.

Zelf willen we in de skivakantie onze auto niet gebruiken, en vanuit ons pension kunnen we veel verschillende tochten skiën. Maar pak je wel de auto of skibus, dan kun je bijvoorbeeld naar de Kronplatz, naar de Seiseralm of richting het mondaine Cortina d’Ampezzo. Onbeperkte mogelijkheden dus!

Wonderschone natuur

Ik heb al in veel skigebieden geskied, maar nergens was de omgeving zó mooi als in de Dolomieten. Wanneer je de beroemde Sella Ronda skiet (waarover zo meer), kom je in elk dal weer andere bergmassieven tegen. Een andere skitour brengt je weer naar de weergaloze rotspieken van de Seceda. De natuur in de Dolomieten is indrukwekkend mooi en ik raak hier nooit op uitgekeken.

Afgelopen winter skieden we een voor ons onbekende skiroute naar het kleine skigebiedje Ciampac. Vanaf daar zagen we het Catinaccio-gebergte liggen, wat ook weer ongekend mooi is. En wat te denken van de spectaculaire afdaling vanaf de top van Lagazuoi, waarbij je langs een grote ijspegelwand komt.

En dit is dan ook één van de redenen dat ik het liefst in de Dolomieten ski, omdat het er zo ontzettend mooi is!

Mogelijkheden voor skitours

Dit hangt natuurlijk een beetje samen met het eerste punt. Omdat het Dolomiti Superski gebied zo groot is, kun je fantastische skitours maken. Ik schreef al eens een blog over de mooiste skitours in de Dolomieten, maar voor het gemak som ik hier nog even wat tours op die wij graag maken:

Sella Ronda: de beroemde skitour rond het Sella-massief, waarbij je door vier verschillende skigebieden komt (Alta Badia, Arabba, Val di Fassa, Val Gardena)
Seceda: Vanuit Alta Badia is het een mooie skitour naar de top van de Seceda, waarna de 10,5 kilometer lange afdaling La Longia volgt. Een prachtige route!
De Super 8 Skitour, die via Lagazuoi richting het skigebiedje Cinque Torri van Cortina gaat. Een erg leuke tour door fraai natuurschoon!
De Marmolada: een leuke skitour naar de hoogste berg van de Dolomieten. Met verschillende gondels word je naar een hoogte van 3269 meter brengt. Spectaculair om hier op de ski’s af te dalen!
De Grande Guerra Tour: deze moeten we nog steeds een keer uitproberen, maar het gebruik van de skibussen tijdens de route houdt ons steeds tegen. Desondanks moet dit een hele mooie route zijn, die je langs allerlei historische plekken uit de Eerste Wereldoorlog brengt, waaronder de Marmolada en Lagazuoi.

Sella Ronda Dolomieten — Natuurschoon op de Sella Ronda

Lekker eten op de piste

Wintersport in de Dolomieten betekent ook lekker eten op de piste! Omdat je in de regio Zuid-Tirol skiet, zijn veel gerechten wat Oostenrijks getint, zoals Kaiserschmarrn en Gröstl en met de lokale Ladinische invloeden, zoals de ‘Tris di canederli’: een knödelgerecht met bouillon. Tegelijk vind je ook weer Italiaanse invloeden. De lunch tijdens de wintersport is elke dag weer een feestje want er staan zoveel smakelijke gerechten op de menukaart. Veel berghutten zijn prima betaalbaar, al heb je her en der ook wat luxere bergrestaurants waar het prijskaartje iets hoger ligt.

Er is zelfs een speciale Gourmet Ski Safari in Alta Badia, waarbij je langs verschillende berghutten skiet waar je overal speciale gerechten met lokale producten kunt proberen, mét bijpassende wijnen.

Sowieso zijn er enorm veel berghutten in dit gebied, vooral in Alta Badia. Er is dus genoeg keuze waar je gaat eten!

Jimmy's Hütte Dolomieten — Jimmy’s Hutte is een berghut met schitterend uitzicht op het Sella-massief

Afwisseling in pistes

Wat ik ook leuk vind in Dolomiti Superski (maar wat natuurlijk ook voor veel andere skigebieden geldt), is dat de pistes zo afwisselend zijn. In het gebiedje boven ons pension vind je veel brede, blauwe pistes die niet al te steil zijn. Maar je vindt er ook weer een prachtige zwarte World Cup piste: de Gran Risa. Bovendien vind je hier weinig pistes in een berg kom, die daardoor allemaal op elkaar lijken (zoals bijvoorbeeld in Flaine). Elke piste is uniek, vind ik.

De pistes die op de Sella Ronda liggen, zijn over het algemeen wat drukker en sneller kapotgeskied. Maar wijk je van de Sella Ronda af, dan heb je ook heerlijk rustige afdalingen.

Wintersport in Dolomiti Superski: Altijd zonnig?

Nee, helaas gaat dat niet helemaal op want van de vier keer, dat we in Dolomiti Superski skiën, hebben we toch twee keer vooral in sneeuw en mist onze weg moeten vinden. Maar toch heeft deze regio maar liefst 300 dagen zon per jaar. En dat is natuurlijk wel heel fijn!

De berghutten hebben vaak grote terrassen waar je tussen de middag lekker kunt lunchen. Er staan geregeld strandstoelen klaar voor wie uitgebreid van het zonnetje wil genieten.

En ja, met blauwe lucht en zon zie je de Dolomieten toch wel op haar allermooist!

Fantastisch piste-onderhoud

Er wordt wel gezegd dat de Italianen de beste piste-preperateurs van Europa zijn. Dat moeten ze natuurlijk wel, vanwege het bovenstaande punt. Als je zoveel zon hebt, valt er ook wat minder sneeuw, hoewel de skigebieden in de Dolomieten wel relatief sneeuwzeker zijn.

Wij zijn op een avond mee geweest met een Schneekatze (een pistenbully) en hebben toen gezien wat een fantastisch werk de Schneekatze-chauffeurs verrichten. Een piste vol bulten en hopen sneeuw is na een nachtje werk weer helemaal strak. (Je leest alles over dit toffe avontuur én hoe je ook mee kunt, in dit blogartikel!)

Wij hebben ons er regelmatig over verbaasd hoe uitstekend de pistes er altijd bij liggen, ook als het witte linten door een groen landschap zijn. Dus voor slechte pistes hoef je hier niet zo snel bang te zijn want het grootste deel van de pistes ligt boven de 1500 meter. En prepareren kunnen ze als de beste!

Moderne liften

Het overgrote deel van de liften in Dolomiti Superski, bestaat uit moderne en relatief snelle liften. Verwarmde zittingen en ‘bubbels’ kom je niet zoveel tegen maar dat is natuurlijk ook niet echt nodig met zoveel zonnige dagen.

Echt oude en trage stoeltjesliften zijn gelukkig ook een zeldzaamheid. Alleen de oude tweezitter La Vizza tussen Alta Badia en Arabba is al jaren een doorn in ons oog, maar aan de andere kant gaat deze lift dan wel weer door een fantastisch mooi landschap. Dus genieten we maar van het uitzicht tijdens de lange zit!

Zijn er ook nadelen aan Dolomiti Superski?

Omdat dit blog natuurlijk geen marketingfolder voor Dolomiti Superski is (en ik ook mijn vakanties gewoon zelf betaal), vertel ik jullie graag het volledige, eerlijke verhaal. Dus ook de minpunten aan dit gebied.

De afstand vormt voor veel mensen een struikelblok. Van Utrecht naar Alta Badia is ruim 1000 kilometer, wat eigenlijk vergelijkbaar is met veel Oostenrijkse skigebieden. Echter, het laatste stuk na de Brennerpas rijd je grotendeels binnendoor. Wij rijden heen dus eigenlijk altijd in twee dagen; terug meestal wel in één keer.

Ik noemde het al als een voordeel: de vele zonnige dagen in dit gebied. Maar dat betekent ook dat met name de dalen niet altijd wit zijn. Over de pistes hoef je je eigenlijk geen zorgen te maken, want die liggen er altijd strak bij. Maar zelf vind ik het wel jammer dat we af en toe over een wit lint in een groen dal skiën; iets wat afgelopen jaren al een paar keer gebeurd is.

Tenslotte zijn de populaire dorpen in Dolomiti Superski niet echt een low-budgetbestemming. Het kan soms lastig zijn om betaalbare accommodatie te vinden, en voor de skipas tel je zo’n € 400,- voor een week neer. Maar daarvoor krijg je dan wel weer héél veel skiplezier terug!