Dit was 2025: Terugblik op een roerig jaar

“2025 snel vergeten: 2026 wordt jouw jaar”, zei iemand onlangs tegen mij. En als ik terugblik op 2025, is dat best een logische uitspraak. Want er gebeurde veel in dit jaar. Mijn moeder overleed eind oktober, de nog altijddurende struggle met (milde) long-covid en mijn vertrek bij een fijne werkgever waar ik het nog prima naar mijn zin had. ‘Wat vreselijk een jaar!’, zou je zeggen…

En toch kan ik gelukkig alles relativeren en voelde 2025 helemaal niet zo slecht zoals het klinkt. Naast de verdrietige en lastige dingen, waren er gelukkig ook heel veel fijne, mooie en bijzondere momenten waardoor ik ook vooral met veel dankbaarheid terugkijk op het jaar.

Ja, het verlies van mijn moeder was een verdrietige gebeurtenis maar ze had zo’n akelige, mensonterende ziekte (Lewy Body-dementie) dat het ook wel een troost was dat de laatste fase van opname in een woonzorghuis geen jaren geduurd heeft. Bovendien was de enorme steun en het meeleven van zoveel mensen zó hartverwarmend. Tijdens de condoleance-avond stonden er maar liefst 400 (!) mensen in een rij (die helemaal naar buiten slingerde) om ons een hand te schudden, en ook de volgende dag kwamen er familie en vrienden uit alle hoeken van Nederland naar de begrafenis. En dan nog alle berichtjes, kaarten, mensen die je aanspreken…heel bijzonder en intens waardevol.

Tegelijk missen we haar natuurlijk heel erg, al was dat het laatste jaar al het geval, toen ze nog leefde maar we haar (en zij zichzelf) eigenlijk al een beetje kwijt waren.

Long-covid

Daarnaast was 2025 het jaar waarin ik nog steeds te kampen had met de klachten van long-covid. Het jaar begon al vervelend omdat ik voor het derde jaar op rij met kerst ziek was. Daarom nam ik een rigoureuze beslissing: dit jaar wilde ik echt serieus de strijd tegen long-covid aanbinden en daarom werkte ik nog maar halve dagen. Alles op alles om beter te worden.

Heel langzaam verbeterde mijn gezondheid wel iets maar het ging echt tergend langzaam. Met het oog op mijn gezondheid zou ik ook gaan kijken om bij mijn werkgever wat op te schuiven naar een andere functie, dus kwam er een vervanger voor mijn eigen functie. Uiteindelijk besloten we, in goed overleg, dat die andere functie toch niet zo goed bij mij zou passen en ben ik, opnieuw in goed overleg, bij mijn werkgever vertrokken. Een klein beetje met mixed-feelings omdat ik een fantastische functie en geweldige collega’s achterliet, maar tegelijk ook met heel veel zin in mooie nieuwe avonturen!

Een droom die uitkomt!

Een vaste baan achterlaten zorgde er voor dat ik eindelijk een droom kan najagen die ik al heel lang heb: als ondernemer verdergaan. Ik had al een eigen onderneming op mijn naam staan, waar ik de laatste jaren vooral dit blog onder gehangen heb, wat inmiddels een uit de hand gelopen hobby en eigenlijk gewoon een bedrijf geworden is.

Vanaf nu ga ik een aantal uur in de week aan de slag als zzp-er onder de naam Pit Support. In de afgelopen jaren heb ik zóveel ervaring opgedaan als Executive / Personal Assistant, maar (dankzij mijn blog) ook op het gebied van marketing en communicatie. Ik hoop met die unieke combinatie op het gebied van business support aan de slag te kunnen; vooralsnog een paar uur in de week maar hopelijk in de toekomst verder uitgebouwd.

Reizen in 2025

Gelukkig was er ook in 2025 weer genoeg ruimte om mooie reizen te maken. Hoogtepunt was natuurlijk onze rondreis van vier weken door Peru. Wat een waanzinnig toffe reis was dat en wát een schitterend en divers land. We gingen sandboarden in de duinen, fotograferen op een zoutvlakte, hiken in Colca Canyon en op een alternatieve Regenboogberg, we bezochten ijsblauwe gletsjermeren én de groene, bloedhete jungle en dat allemaal in één land!

Begin februari hadden we onze jaarlijkse wintersportweek, opnieuw in de fantastisch mooie Dolomieten. We willen eigenlijk nergens anders meer skiën want dit gebied is zó mooi en zó compleet!

In het voorjaar ging ik met Jeroen en onze Doodle Oliver nog een lang weekend naar de Duitse Eifel, waar we een paar prachtige wandelingen maakten. En samen met Oliver bracht ik ook nog een aantal dagen door aan de Opaalkust, helemaal in het noorden van Frankrijk. Een unieke regio die echt een bezoek waard is. Oliver kon natuurlijk heerlijk uitrazen op de grote, uitgestrekte stranden en we hebben ons dan ook prima vermaakt.

En op de valreep ging ik eind november twee dagen naar Heidelberg voor mijn blog: zó leuk om daar de kerstsfeer op te snuiven!

Bloggen in 2025

Ook het bloggen ging gewoon weer door in 2025. Waar in de eerste helft van het jaar de cijfers ietsjes achterbleven op vorig jaar, knalden de records vanaf de zomer gewoon weer de pan uit! Naar verwachting sluit ik dit jaar af met maar liefst 30% meer bezoekers dan vorig jaar: een hele mooie prestatie in een tijd waarin veel bloggers vanwege de opkomst van AI juist achteruit gaan in bezoekersaantallen.

Ik ben met een aantal hele mooie bestemmingen bezig voor persreizen in 2026 dus er komt ook volgend jaar weer prachtige content online.

En verder in 2025…

Natuurlijk gebeurde er nog veel meer in 2025! Zoals ik al in de eerste alinea schreef, waren er zoveel mooie en leuke momenten dat 2025. Een greep er uit:

• Ik las 32 boeken: helaas niet helemaal het doel van 40 boeken gehaald.
• Over boeken gesproken: ik las verschillende boeken van Anya Newierra en die waren stuk voor stuk prachtig!
• Ik zag verschillende prachtige films in filmhuis Gigant, waaronder ‘Fiore Mio‘ en ‘Christy‘ als favorieten
• In de zomer tenniste ik regelmatig en niet onverdienstelijk: 21 wedstrijden gewonnen en maar 6 verloren!
• We maakten een toffe ballonvaart vanuit Apeldoorn naar Stroe: heel indrukwekkend!

• Voor Doodle Oliver maakte ik een eigen Instagram-account en in een paar maanden tijd had onze lieve Ollie al meer dan 1300 volgers! PS. Volg je hem al?
• Met Oliver reed ik de prachtige Mergellandroute in Limburg: een leuk dagje uit
• Voor mijn werk organiseerde ik een heel tof event in de Efteling: zó leuk!
• Nog meer leuks op het werk: Jeroen en ik mochten mee naar SAIL!
• Ook dit jaar had ik regelmatig ‘Biggenclub’: een gezellige spelletjesavond met een groep meiden
• Ik kocht een nieuwe fotocamera waarmee ik hopelijk volgend jaar uitgebreid aan de slag ga

En verder veel leuke en gezellige afspraken, borrels en etentjes met vrienden, fijne lange wandelingen in de natuur en, bovenal, mooie en rijke momenten en ontmoetingen met God. Het is zo’n zegen om te weten dat Hij er altijd bij is. En zoals één van de teksten op mijn (Henri Nouwen) bureaustandaard zegt: “We moeten ontdekken en weten dat God van ons houdt zonder dat we daar maar iets voor hoeven te doen.” Dankbaar voor alle zegeningen in dit jaar!

Vooruitblik naar 2026

‘2026 wordt jouw jaar’ zei dus iemand tegen mij. En eigenlijk voelt dat nu ook al een beetje zo. Natuurlijk weet niemand hoe 2026 er uit komt te zien, zeker niet met alle onrust in de wereld. Maar met alle plannen en ideeën voor het komende jaar, ziet het er heel veelbelovend uit.

Natuurlijk is het ook spannend, want hoe zal alles verlopen? Mijn gezondheid gaat gelukkig de goede kant op, maar we hebben nog geen idee of volledig herstel lukt. Hoe gaat het qua werk? Plannen genoeg, maar nu nog de realisatie!

Qua reizen staat er al veel moois op het programma! Ik noemde al de persreizen waar ik mee bezig ben. Een daarvan is een hele mooie reis van twee weken naar Kenia in april: veelbelovend! Verder gaan we in februari weer lekker skiën, ga ik in maart met vriendinnen naar Sevilla en trekken Jeroen en ik er in de zomer met de auto op uit in Europa.

Kortom, ik ben nu al een beetje nieuwsgierig hoe mijn ’terugblik op 2026′ er volgend jaar uit komt te zien maar hopelijk wordt het toch wel een iets beter jaar dan 2025.

Dank in ieder geval aan alle trouwe lezers en volgers van mijn blog: dankzij jullie blijf ik gemotiveerd om te blijven schrijven en fotograferen. Ik wens jullie allemaal een prachtig 2026 toe!