Wandelen in de Dolomieten: Praktische tips

De Dolomieten in Italië is één van mijn favoriete wandelgebieden. Er zijn zoveel wandelopties en de uitzichten zijn zó mooi, dat ik hier nooit genoeg van krijg. Ook recent maakte ik weer een paar prachtige hikes in de Dolomieten. Wel zijn er een paar praktische zaken waar je rekening mee moet houden. In dit blog ga ik dan ook wat meer in op de praktische tips voor wandelen in de Dolomieten.

De Dolomieten is best wel een rekbaar begrip want dit gebied is groot. Zelf kom ik vooral veel in het Sella Ronda-gebied, wat naar mijn idee ook wel één van de mooiste stukken van de Dolomieten is. De indrukwekkende rotspartijen van het Sella Massief, de Marmolada, Lagazuoi en Seceda zijn zo indrukwekkend. Ook de regio rond Cortina moet erg mooi zijn.

Zorg voor goede kleding

Zelf vind ik de wandelpaden in de Dolomieten over het algemeen wat uitdagender dan in veel plekken in de Alpen. Waar we onlangs in Oostenrijk veel op mooie, brede gravelpaden wandelden, komen we in de Dolomieten juist vaker op smalle, rotsachtige paden. Zeker als je het iets hogerop zoekt, kom je ook af en toe een ladder of ketting tegen om je over steile stukken te leiden.

Voor het hiken in de Dolomieten is het dan ook heel belangrijk om goede kleding en de juiste wandelschoenen te kiezen. Zo wandel ik tegenwoordig op fijne lage wandelschoenen die ook veel door klimmers gebruikt worden. Belangrijk is dat de pasvorm echt goed is, want niets is zo erg dan wandelschoenen die pijnlijke plekken veroorzaken. Koop dus niet te snel iets maar verdiep je goed in welke schoenen bij jouw wandelplannen én de vorm van jouw voet passen.

Ook kleding is belangrijk bij het wandelen in de Dolomieten. Het weer kan snel omslaan en bovendien is het in de bergen vaak een stuk frisser dan beneden in het dal. Ik werk zelf graag met laagjes en heb altijd een ultradun regenjack (dat nauwelijks gewicht inneemt) in mijn rugzak.

Sneeuw in de zomer? In de Dolomieten kan het!

Het is ons inmiddels al twee keer overkomen: sneeuw in de zomermaanden. Of nou ja, de eerste keer was half september (voor ons gevoel toch nog nazomer) waarbij er echt een dik pak sneeuw viel. En dit jaar waren we begin juni in de Dolomieten. Een flinke regendag in het dal bleek een laagje sneeuw op de berg opgeleverd te hebben.

Met een dun laagje kun je vaak nog wel wandelen maar een dikkere laag sneeuw is echt een ander verhaal. De keer in september, toen er echt wel een centimeter of 20-30 viel, hebben we alle geplande wandelingen moeten laten schieten en voor lager gelegen routes moeten kiezen. We hebben nog even geprobeerd om boven op het Sella-massief te wandelen maar ook dat was spekglad en ijzig.

Het is een idee om een setje sneeuwspikes aan te schaffen en mee te nemen, zeker als je in het voorjaar of najaar gaat. Sneeuwt het tijdens je verblijf in de Dolomieten en twijfel je of je de berg op gaat of niet? Check dan goed de webcams van het gebied waar je wil lopen: bijna ieder gebied heeft flink wat webcams op de berg staan. Dit is overigens sowieso een goede tip als je gaat wandelen in de Dolomieten. Weersomstandigheden kunnen op de berg soms heel anders zijn dan in het dal.

Vraag ook om advies aan lokale inwoners, bijvoorbeeld je pensionhouder, hotelreceptie of plaatselijke toeristenbureau. Wees altijd voorzichtig want veiligheid gaat voor alles.

Wandelroutes zoeken in de Dolomieten

Iets wat ik altijd lastig vind: de juiste route vinden om te wandelen in de Dolomieten. Wel een beetje uitdaging, maar ook weer niet zo dat je helemaal gesloopt terugkomt. De mooiste uitzichten maar ook een leuk pad. Hoe vind je dat nu?

Ik gebruik zelf heel veel de app Komoot. Vaak weet ik al wel in welke hoek ik ongeveer wil lopen dus dan hoef ik alleen maar op die plek te zoeken naar beschikbare routes. Wandelroutes selecteer ik op lengte en hoogtemeters én op de begeleidende foto’s. Hoogtemeters zeggen overigens niet alles: soms heb je een heel lastig pad met weinig hoogtemeters waar je toch lang over doet. Kijk dus ook naar de wandeltijd op Komoot, die ook aangegeven staat.

Ook websites van de toeristenbureaus hebben vaak verschillende routes op hun website staan, meestal met een duidelijke beschrijving. Op veel reisblogs vind je mooie wandelingen, zoals bijvoorbeeld in mijn blogartikel over wandelroutes in Alta Badia.

Tegenwoordig gebruik ik ook af en toe ChatGPT om een wandelroute te vinden. Wees daar echter héél voorzichtig mee en check de route altijd in een wandelapp zoals Maps.Me. Ik heb al een paar keer routes voorgeschoteld gekregen die na checken veel langer en zwaarder waren dan ChatGPT beweerde. Vertrouw dus echt niet op wat hij aan routes oplevert en zorg dat je het heel goed nakijkt.

Gebruik de Dolomiti Supersummer Card

Veel gebieden in de Dolomieten zijn aangesloten bij het Dolomiti Superski-gebied en doen in de zomermaanden mee aan de Dolomiti Supersummer. Je kunt een dagpas of meerdaagse pas nemen waarmee je onbeperkt alle liften in twaalf Dolomietenregio’s kunt gebruiken, waaronder het populaire Alta Badia, Val Gardena, Val di Fassa en Arabba.

Deze passen zijn best wel prijzig dus je kunt ook een Points Value Card overwegen. Dan zet je een tegoed van 1000 punten (voor € 100,-) op je kaart en bij elke lift wordt er een aantal punten (verschillend per lift) afgeschreven. De kaart is overdraagbaar dus je kunt ook met z’n tweeën één zo’n Points Value Card aanschaffen. Wil je af en toe een keer een lift gebruiken in je wandelvakantie, dan is dit de goedkoopste optie.

Let op: in Val Gardena wordt deze Points Value Card niet geaccepteerd, wat jammer is omdat dit juist zo’n prachtig wandelgebied is. In Val Gardena hebben ze dan wel weer de Gardena Card, waarmee je alle liften in Val Gardena kunt nemen, inclusief liften naar de Seiseralm, Seceda en Col Raiser. Echter, de Gardena Card is maar ietsje goedkoper dan de Dolomiti Supersummercard, dus als je ook buiten Val Gardena wil wandelen, kun je veel beter die uitgebreide kaart nemen.

Massatoerisme in de Dolomieten

Op Instagram komen ze voortdurend voorbij: prachtige plaatjes van de Drei Zinnen, de Seceda en Lago di Braies, en inmiddels ook van Lago di Carezza en Lago Sorapis. Allemaal prachtig, maar stuk voor stuk gebieden die behoorlijk verpest zijn door massatoerisme. Ik begrijp heel goed als je naar één van deze plekken wil want het zijn betoverend mooie foto’s. Echter, houd er dan wel rekening mee dat het er echt heel druk is. Vooral de Drei Zinnen is op drukke dagen filelopen, met een peperdure parkeerplaats die vroeg in de ochtend al vol is. En op de Seceda stonden we in de rij om een foto te maken van het beroemde uitzichtpunt, terwijl drones over ons hoofd vlogen (wat daar officieel niet eens mag) en het er enorm druk was.

Persoonlijk gruwel ik echt van dit soort massatoerisme, want naar mijn idee heeft het weinig meer met de fijne Dolomieten-beleving te maken die je op andere plekken wel hebt, soms al op een steenworp afstand van deze drukke plekken. Laat je dus niet meeslepen door alle influencers die prachtige fotootjes delen, maar ga vooral op zoek naar andere plekken om te wandelen in de Dolomieten die nét zo mooi maar een stuk rustiger zijn. En wil je tóch heel graag naar één van deze drukke plekken, zorg dan dat je heel vroeg of juist heel laat gaat.

Met een hond naar de Dolomieten?

Dit jaar gingen we voor het eerst met een hond wandelen in de Dolomieten. Het wandelen ging erg goed en de hond genoot er enorm van. Labradoodles zie je nog niet zo heel veel in Italië dus hij kreeg ook vreselijk veel aandacht!

Let er op dat je een muilkorf bij je hebt. Bij de ene lift zijn ze strenger dan bij de andere maar het is goed om hem bij je te hebben. Bij de liften die wij met de hond namen (Seiser Alm en Col Raiser) hadden we gelukkig steeds een gondelbakje voor onszelf dus hoefde hij niet op. Bij de kassa werd er echter wel specifiek om gevraagd.

Op sommige steile stukken koppelden we de hond vast aan een heupgordel die ik droeg. Daardoor had ik mijn handen vrij om ook wandelstokken te gebruiken. Dit werkte ideaal dus zeker een aanrader.