Hoewel ik al de nodige wandelingen in Nederland gemaakt heb, heb ik niet vaak een wandelroute gelopen die zo gevarieerd en afwisselend is als het Klompenpad Dorenweertsepad. Het ene moment loop je nog over een schitterend landgoed, het volgende moment ben je omringd door een ruisend bos of loop je langs een prachtig groen weiland. Onderweg is er ontzettend veel te zien, van oude bruggetjes en wegwijzers tot mooie vergezichten. Wandel je mee?
Ik werd getriggerd door een mooie foto op Instagram van een bruggetje van landgoed Duno. Eerlijk gezegd had ik hier nog nooit van gehoord, maar het blijkt een oud landgoed in de buurt van Doorwerth te zijn. Jeroen moest op 5 mei gewoon werken maar ik had een vrije dag, dus ik besloot om lekker de natuur in te gaan! Ik vond op internet het Klompenpad Dorenweertsepad en deze zag er mooi uit!
Van Kasteel Doorwerth naar de uiterwaarden
Het is prachtig weer als ik rond half 10 ’s ochtends de auto bij Kasteel Doorwerth parkeer. Ik ben niet de enige wandelaar: de parkeerplaats staat al behoorlijk vol. Gelukkig zijn de meesten al weg en loopt er alleen een eindje voor mij een groepje mensen.
Direct bij de parkeerplaats zie ik al het eerste Klompenpadpaaltje: een blauw bordje met daarop een routepijl die de weg wijst. Even checken of het inderdaad de goede is maar dit is inderdaad het bordje van Klompenpad Dorenweertsepad.
De route begint gelijk prachtig: door de groene uiterwaarden waar talloze bloemen bloeien. Koeien liggen loom in het gras te herkauwen en ik hoor alleen maar het gefluit van de vogels. Een mooi begin!
Ik kom langs de sluizen van Driel, die de ‘kraan van Nederland’ genoemd worden omdat hier het water van de Rijn gereguleerd wordt door het overtollige water over de andere rivieren te ‘verdelen’.
Landgoed Duno
Vanaf de uiterwaarden loop ik het bos in, waar het pad direct de hoogte in gaat. Via zigzagpaden gaat de route steil omhoog, waar ik op een prachtig uitzichtpunt terechtkom.
Dit is Landgoed Duno: ooit een prachtig landgoed met een schitterend wandelpark. In 1923 werd het landhuis omgebouwd tot een hotel met een fraai terras er voor. Tijdens de Tweede Wereldoorlog lag het landgoed midden in de vuurlinie en is het hotel verwoest. Nu is alleen het park nog over, waar je her en der nog restanten van de vroegere glorietijden kunt zien.
Een van die restanten is de fraaie Azalealaan: een paadje met aan weerszijden bloeiende azalea’s. Ik heb geluk: de bloemen staan nog prachtig in bloei en zorgen er voor dat dit een heel idyllisch plekje is!
De Hunneschans
Ik ga zo op in de schitterende bloemen en dit prachtige laantje, dat ik helemaal vergeet om op de routebordjes te letten. En in eerste instantie heb ik dat ook niet in de gaten want helemaal aan het eind van de Azalealaan pik ik de route weer op, maar dan in tegengestelde richting. Ik volg netjes de bordjes en kom dan bij een open vlakte uit. Dit is de Hunneschans: de restanten van een oude ringburcht die hier in de Middeleeuwen lag. Diep onder mij zie ik de Rijn liggen, waar indertijd hier over kon steken op een doorwaadbare plek.
Behalve de plek is er eigenlijk niets meer over van de Hunneschans, maar het is toch een bijzonder idee dat hier ooit een fort gestaan heeft.
Gelukkig checkte ik op deze plek even de wandelroute in de app en ontdekte toen dat ik halverwege de Azalealaan rechtsaf had moeten slaan. Dankzij de app kon ik de route snel weer oppakken en mijn weg vervolgen.
De bossen bij Heveadorp
Vanaf het landgoed Duno loop ik zo het mooie dorpje Heveadorp in, waarover zo meteen meer. Het is maar een klein stukje en dan loopt de route het Valckeniersbos in. Opnieuw moet ik behoorlijk stijgen en dalen: deze route is zeker niet vlak!
Het is een heel mooi bosgebied waar ik nu doorheen loop, waarbij ik af en toe een fantastisch uitzicht over de hele omgeving heb.
Even later loop ik weer over een schelpenpaadje langs een glooiend grasveld. Een ding is zeker: deze route is niet saai!
Heveadorp
Dan loop ik opnieuw een stukje door Heveadorp. Zowel via de app van Klompenpaden als via een informatiebord lees ik meer over dit bijzondere dorp, waar ik eigenlijk nog nooit van had gehoord.
Heveadorp werd ooit gebouwd als om arbeiders van de Heveafabriek te huisvesten, vaak voormalige vissersgezinnen die door de sluiting van de Zuiderzee naar Heveadorp kwamen. Door architect Jan Rothuizen werden er begin vorige eeuw 83 prachtige cottages gebouwd, waar de arbeiders konden wonen. Mevrouw Wilhelmi, de vrouw van de eigenaar van de fabriek, besliste wie waar kwam te wonen en kwam ook regelmatig controleren of de arbeiders hun huizen wel schoon hielden. De stroom ging er aan het einde van de avond af en luisterde je naar de huisradio, dan werd deze af en toe onderbroken voor dienstberichten. Desondanks was het een dorp met een bloeiend verenigingsleven en met eigen winkels, cafés en zelfs een kapper.
In 1944 lag Heveadorp midden in de frontlinie van operatie Market Garden en zijn er de nodige cottages verwoest. Deze werden later vervangen voor ‘gewone’ huizen.
Een bijzonder dorp om doorheen te lopen!
Opnieuw Landgoed Duno
Bij Heveadorp loopt de route weer het bos in en even later kom ik weer bij Landgoed Duno uit. Een schitterende oude wegwijzer vertelt mij dat rechtsaf de Italiaanse Weg is: een typisch flaneerpad waar ook vandaag de nodige wandelaars lopen. Ooit legde de toenmalige baron van Kasteel Doorwerth deze weg aan om nieuwe treinhalte vanuit zijn kasteel te kunnen bereiken. De weg deed hem zo aan de kronkelige bergweggetjes uit zijn vakantie in Italië denken, dat hij dit de Italiaanse Weg noemde.
De wandelroute volgt de Italiaanse Weg een eindje, tot we bij het bijzondere bruggetje komen, waarvoor ik eigenlijk deze route liep.
Het is een oude boogbrug die ik ook in Ierland wel vaak gezien heb. Aan de achterzijde staan de letters DUNO op de brug. Een prachtig plekje!
Vanaf hier loopt het pad weer verder door de bossen van het landgoed. Iets verderop kan ik kiezen om linksaf te slaan, terug naar de uiterwaarden en Kasteel Doorwerth. Ik besluit echter de route helemaal uit te lopen.
Door de bossen bij Doorwerth
Het Klompenpad Doorweertsepad slingert hier verder door de bossen. Onderweg is er van alles te zien: ik loop langs een manege, langs een uitkijktoren en kom aan het eind zelfs nog langs de deur van de ijskelder van Kasteel Doorwerth. Deze ligt zo’n 300 meter bij het kasteel vandaan en hier bewaarde men het eten van het kasteel, zodat bij een overstroming de voedselvoorraad niet verloren zou gaan.
In dit deel van het bos is het rustig en het enige wat ik hoor is af en toe een koekoek en een specht: prachtig! De route stijgt en daalt voortdurend en ik begin mijn benen wel te voelen. De hoogteverschillen hebben te maken met de stuwwal waar ik op loop: het is niet voor niets dat al deze landgoederen op deze plek liggen. De stuwwal trok welgestelden aan om zich hier te vestigen vanwege het fraaie landschap en zo werden hier de landgoederen Duno, Westerbouwing, Oorsprong en Hemelse Berg aangelegd. En het landschap is inderdaad ontzettend mooi!
Als ik de ijskelder gepasseerd ben, is het nog maar een klein stukje naar Kasteel Doorwerth.
Kasteel Doorwerth
Ik heb al eens eerder een blog geschreven over ons bezoek aan Kasteel Doorwerth: zeker een mooie plek om te bezoeken!
Bij het kasteel zit een leuk restaurant, De Zalmen, waar je na je wandeling een heerlijke lunch kunt eten.
De vorige keer dat we bij Kasteel Doorwerth waren, stond er een enorm ijzige koude wind dus zijn we zo snel mogelijk vanuit het kasteel naar de auto terug gegaan. Dit keer is het heerlijk zonnig weer en dus loop ik ook even de bijbehorende moestuin in. Een idyllisch plekje! Alles rondom het kasteel staat in bloei en het ziet er prachtig uit!
Klompenpad Dorenweertsepad – Praktisch
Het Klompenpad Dorenweertsepad staat over het algemeen heel goed aangegeven. Ik heb denk ik op twee of drie plekken even getwijfeld omdat het bordje ontbrak of niet duidelijk was, maar uiteindelijk heb ik toch steeds de goede route gekozen.
De route stijgt en daalt behoorlijk maar is verder goed te doen. Omdat dit een populair gebied is voor wandelaars, kan het in de weekenden en op feestdagen wel druk zijn. Het is dus aan te raden om vroeg weg te gaan of op een doordeweekse dag te wandelen.
Ik liep de route op Bevrijdingsdag, dus begin mei. Een ideale periode voor deze wandeling omdat de Azalealaan dan nog in bloei staat, hoewel het al een beetje af begon te lopen. Ook op de rest van de route zag ik talloze prachtige bloemen en bloesem. Overigens denk ik dat deze route ook in de herfst erg mooi moet zijn, als de bossen schitterend verkleurd zijn.
Klompenpaden-app
Ideaal is de bijbehorende app ‘Klompenpaden’ : ik kan je wel met klem aanraden om deze er bij te gebruiken. Niet alleen kun je in de app steeds checken of je wel goed loopt, ook krijg je onderweg uitleg bij wat je ziet en staat horeca goed gemarkeerd.
De route zou volgens de app zo’n 13 kilometer lang moeten zijn, maar mijn klokje kwam niet verder dan 11,5 kilometer. Nu heb ik misschien iets afgesneden toen ik op de Azalealaan een stukje route gemist heb, dus wellicht zit daar het verschil in.
Je kunt het Klompenpad Dorenweertsepad in twee richtingen lopen. Ik heb hem tegen de klok in gelopen en dat beviel eigenlijk heel goed. Je kunt bij Kasteel Doorwerth starten of op andere plekken langs de route, waarbij er in de app ook nog mogelijke aanlooproutes vermeld staan.
Wil je halverwege de route lunchen? Dan is het aan te raden om de route bijvoorbeeld in Heveadorp te starten, zodat je bij Kasteel Doorwerth kunt lunchen. Overigens staan er ook ontzettend veel bankjes en picknickbanken langs de route dus zelf eten meenemen is ook een optie!
Leuke tocht Anne? Dit jaar heb ik qua Wadlopen weinig te doen. Ik ga de wandeltocht zeer zeker lopen in augustus of september?
Leuk om te horen Jan Christiaan! Een hele andere omgeving dan de Waddenzee maar ook zeker erg mooi!
Klinkt fantastisch! Ga ik zeker een keer lopen als de Azalea’s bloeien!!
Hoi Anne, ik lees dat de Klompenpaden deels over particulier terrein gaan waar honden verboden zijn. Omdat het mooie routes lijken (vooral de bovenstaande!) wil ik ze graag lopen, maar niet zonder hond, ze loopt ook het Pieterpad mee! (overigens is ze niemand tot last en heeft geen problemen met aangelijnd lopen, al is het 30 km!). Natuurlijk respecteer ik het verbod op particulier terrein. Mijn vraag is: heb je veel verbodsbordjes op deze route gezien (voor de hond) en weet je misschien of een omweg maken lastig is, in dit geval?
Hi, ik kan mij niet herinneren deze bordjes gezien te hebben en volgens mij gaat dit Klompenpad ook niet over particulier terrein. Weet het natuurlijk niet 100% zeker maar ik dacht dat alles gewoon via openbare paden gaat.
Dag Anne, leuk deze aanvulling van jouw….hebben gister deze wandeling gedaan. Het was een uitdaging deze 13 km. Jammer dat de bewegwijzering niet overal duidelijk is. Storend voor mij…Dat ik ook een app zou kunnen gebruiken vind ik geen excuus….maar ja. We zijn weer meer op de hoogte mede dankzij jouw aanvulling….
Hi Jose,
Snap ik, het prettigst is het natuurlijk als de bordjes duidelijk genoeg zijn. Misschien kun je een berichtje aan de organisatie van Klompenpaden sturen?
Hopelijk heb je wel een fijne wandeling gemaakt!