Het was eigenlijk mijn doel om gelijk met de zonsopgang bij de Schoorlse Duinen te zijn. Maar helaas, ik zit nog in de auto als ik de zon als een rode bal boven de horizon zie komen. Bovendien blijkt ter plekke dat de Schoorlse Duinen zich niet zo lenen voor een foto van zonsopgang. Maar desondanks heb ik een prachtige ochtend uitgezocht voor het fotograferen van de heide. Het ‘gouden uurtje’ benut ik dan ook volop!
Het is kwart voor zeven ’s ochtends als ik mijn auto bij het Buitencentrum Schoorlse Duinen parkeer. Vanaf dit punt starten er diverse wandelingen, waaronder de 11 kilometer lange Duinheidewandeling. Heel toepasselijk: ik moet het paarse bordje volgen!
Direct achter het Buitencentrum Schoorlse Duinen zie ik al de eerste paarse heidevelden, met sluiers ochtendmist er overheen.
Als ik zo snel mogelijk de twee lange trappen naar het hoogste duin van Nederland beklim, zie ik achter mij het Noord-Hollandse landschap waar de zon zojuist is opgegaan. Het levert een mooi panorama op!
Door het bos naar het Vogelmeer
Het eerste stukje leidt de route mij door het bos. Het is stil om mij heen, behalve dat het getik van een specht, heel dichtbij. En als ik goed kijk, zie ik het parmantige vogeltje inderdaad ook zitten. Bijzonder!
Maar ik kijk natuurlijk reikhalzend uit naar het ‘paarse goud’ waar ik voor gekomen ben: de heidevelden. De Schoorlse Duinen hebben namelijk hele uitgestrekte heidevelden, die nu, half augustus, volop in bloei staan. En ja hoor, even later kom ik bij het Vogelmeer, dat midden tussen de heideplanten ligt.
‘Het Vogelmeer is genoemd naar de vele meeuwen die hier vroeger broedden, maar vossen hebben de vogels inmiddels verdreven.’, zo schrijft de ANWB-site. Mijn belangstelling is gelijk gewekt: vossen? Die staan nog heel hoog op mijn verlanglijstje om te fotograferen! Maar hoe ik ook om mij heen speur, er is geen vos te zien. Gelukkig is het Vogelmeer ook wel heel fotogeniek dus schiet ik hier de nodige plaatjes van het meertje en van de paarse heide.
Wandelen over de heide
De route loopt weer verder over de uitgestrekte heidevelden en brengt mij voortdurend naar prachtige uitzichtpunten. Wat een schitterend gebied is dit! Ik sta voortdurend stil om foto’s te maken en om van de talloze zoemende insecten te genieten. Vooral de fladderende vlinders zijn erg mooi, maar heel erg lastig om op een fotootje te vangen. En ik blijf toch stiekem speuren naar een vos…
Er zijn wel andere dieren, die wat meer opvallen dan de vos en ook een stukje groter zijn. Koeien! Deze grazers zijn neergezet om de grassen te eten die anders de heidevelden zouden verdrijven. Dit deel van de Schoorlse Duinen is namelijk nog niet zo lang geleden afgebrand en omdat die grond zo vruchtbaar is, bloeien de grassen hier volop. Ik vind de koeien leuk om te zien, al hebben ze maar voor één ding aandacht: eten…
Een bijzondere ontmoeting!
Ik heb er inmiddels ook al anderhalf uur op zitten dus ik vind het wel tijd voor een pauze. Een lange trap brengt mij naar een uitzichtpunt, waar ik mijn rugzak op het bankje laat glijden en even wil stoppen. En dan valt mijn oog ineens op een wel heel bijzonder diertje, op amper twee meter afstand: een bosuil!
Mijn eerste reflex is: snel een foto maken. Wanneer ik dat gedaan heb, vraag ik mij ineens af of het wel een echte is, of dat het een houten of namaak-exemplaar is. De uil zit namelijk zó stil op de grond en er lijkt geen beweging in te zitten. Maar als ik een klein stapje dichterbij zet en nog eens goed kijk, zie ik toch echt de forse snavel en…een glinsterend oog dat voorzichtig door de kiertjes van zijn oogleden gluurt! Meneer Uil heeft mij dus allang gespot.
Hij heeft zijn koppie naar de zon gericht en lijkt heerlijk van het warme ochtendzonnetje te genieten. Uit angst voor zijn scherpe snavel én uiteraard uit respect voor de leefruimte van het dier houd ik verder afstand, na natuurlijk nog wat extra fotootjes gemaakt te hebben. De uil blijft onbeweeglijk zitten alhoewel hij af en toe gluurt of ik er nog ben.
Ik probeer de boswachter te bellen omdat ik mij toch wel afvraag of het wel normaal is dat ik dit diertje op anderhalve meter afstand kan benaderen. Ik maak mij eigenlijk een beetje zorgen dat er iets aan de hand is met deze mooie vogel. De boswachter krijg ik helaas niet aan de telefoon om 8 uur ’s ochtends, dus ik besluit de uil met rust te laten en mijn weg te vervolgen.
Van de heide naar het bos
Het pad loopt nog steeds over de uitgestrekte heidevelden en even later zie ik zelfs nog een schaapskudde lopen. Maar als ik ongeveer halverwege de route ben, leidt deze mij het verkoelende bos in. Zelfs om half 9 ’s ochtends is het al behoorlijk warm op de heide!
Ik merk ook dat het een stuk drukker wordt in de natuur. Waar het om 7 uur nog helemaal stil was, word ik nu voortdurend gepasseerd door hardloopgroepjes, mountainbikers en kom ik ook andere wandelaars tegen.
De route slingert door de bossen, afgewisseld met kleine heideveldjes. Omdat een groot deel van de route door het mulle duinzand gaat, en de route nogal stijgt en daalt, is het toch wel een pittige route om te lopen. Ik ben dan ook wel opgelucht als na ruim 11 kilometer lopen het Buitencentrum weer opduikt!
Wandelen in de Schoorlse Duinen
Juist door de combinatie bos en heide vind ik het duingebied van de Schoorlse Duinen heel mooi. Het is toch net weer anders als de mooie Kennemerduinen, waar je overigens ook prachtig kunt wandelen.
Wel is het jammer dat een groot deel van de route op een zonnige zondagochtend behoorlijk druk was. Mountainbikers en groepjes hardlopers communiceren met elkaar door luid naar elkaar te roepen en dat is wel jammer voor wie graag de stilte van de natuur opzoekt. Ik zou dan ook adviseren om hier bij voorkeur ’s ochtends heel vroeg of op een doordeweekse dag te wandelen.
Op deze website van Staatsbosbeheer vind je alle wandelroutes die vanaf Buitencentrum Schoorlse Duinen starten. Er zijn routes voor allerlei afstanden dus genoeg keus! Ik vond zelf de Duinheidewandeling echt een aanrader: deze is niet zo lang maar door de mulle ondergrond en de steile trappen die je af en toe tegenkomt, is het wel een route waar je lekker moe van wordt!
En last but not least een compliment voor Staatsbosbeheer: deze route staat echt ontzettend goed aangegeven! Dat wandelt wel zo prettig, vind ik.
De Schoorlse Duinen – Praktisch
Je kunt makkelijk parkeren bij De Schoorlse Duinen. Ik stond op de parkeerplaats schuin tegenover het bezoekerscentrum. Hier kon ik heel eenvoudig met de parkeerapp van Parkmobile parkeren dus dat was ideaal.
Het Buitencentrum Schoorlse Duinen is een mooi bezoekerscentrum. Je kunt hier informatie vinden over de wandelroutes en over het gebied. Er is een winkeltje bij met souvenirs en er zijn kunstexposities. Ook kun je wat eten en/of drinken bij Brasserie IJgenweis. Na afloop van mijn wandeling vond ik dat ik wel een puntje appeltaart verdiend had en dat smaakte dan ook uitstekend!
De toegang tot de Schoorlse Duinen is gratis. Houd er rekening mee dat het niet toegestaan is om het gebied te betreden tussen zonsondergang en zonsopgang. Wanneer je googelt op ‘zonsopgang Schoorl’ kun je zien hoe laat de officiële zonsopgang is. Houd je aan deze tijden want voor je het weet heb je een boete te pakken!
Adresgegevens Buitencentrum Schoorlse Duinen:
Oorsprongweg 1
1871 HA SCHOORL
Deze wandeling ga ik onthouden voor volgend jaar als de heide weer in bloei staat. Dit gebied is op zich niet heel ver hier vandaan en Schoorl is prachtig! Ook als de heide niet in bloei staat is het er geweldig mooi. Gaaf dat je een uil zag, maar inderdaad, vreemd dat je zo dichtbij kon komen zo midden op de dag ook.
Ja, vond het wel een beetje bijzonder om die uil zo te zien zitten.
Het is inderdaad een erg mooi gebied! Voor mij is het zo’n drie kwartier rijden maar is zeker de moeite waard!
Wat een mooie wandeling! De heide is zo mooi in deze periode van het jaar. Ik wil morgen naar de Strabrechtse Heide maar bij zonsopkomst heb ik nog geen spreekuur hoor 😉 Wel wil ik ’s ochtends gaan ivm het licht. Morgen is het nog een mooie dag dus daar ga ik mooie gebruik van maken 🙂
Haha, ik moet zeggen dat ik ook niet zo’n ochtendmens ben en dat ik ook af en toe een zonsopgang aan mij voorbij laat gaan. Maar als het wel lukt is het wel heel erg tof! De Strabrechtse Heide ken ik niet maar is ongetwijfeld ook erg mooi.