Wandelen in de Dolomieten is echt een fantastische ervaring als je van bergen, natuur en toffe wandelroutes houdt. Vooral de wandeling van het kerkje Chiesa di Santa Croce naar de groene bergweiden van Prà de Armentara is een schitterende route. Niet heel uitdagend, maar de omgeving is prachtig. In dit blog vertel ik je er alles over!
Hiken bij Santa Croce in de regio Alta Badia stond al een tijdje op mijn verlanglijstje, eigenlijk sinds we in 2020 de skitour naar dit idyllische witte kapelletje boven op de berg deden. Vanuit ons startpunt Arabba was het een flink eind skiën naar Santa Croce maar hoe tof was het toen we eindelijk het kerkje bereikten! Helaas was het die dag erg mistig, maar gelukkig zagen we twee jaar later het kerkje in de zon!
Maar sinds ik dit prachtige kapelletje op de berg in de winter gezien had, kriebelde het ook om hier eens in de zomer te hiken. Wij besloten dus om een dagje bij Santa Croce te wandelen.
Meer lezen over wandelen in Alta Badia? Je lees er alles over in dit blogartikel. En zoek je een andere indrukwekkende wandeling? Blogger Marjolein schrijft op YourTravelGuide.nl over wandelen bij Drei Zinnen.
Naar Santa Croce
We parkeren de auto in Badia, pal naast de skilift La Crusc I (gratis parkeren). Bij de kassa kopen we een puntenkaart, waarmee we enkele dagen in de regio Alta Badia skiliften kunnen gebruiken.
Eerst stappen we in de stoeltjeslift La Crusc I. Ik realiseer mij dat het al zo’n 15 jaar geleden is dat ik zonder ski’s in een stoeltjeslift zit en het voelt een beetje onwennig: die groene bergen om ons heen en geen zware ski’s die onder de lift bungelen… Tijdens het liftritje proberen we te lokaliseren waar we ook alweer geskied hebben en hoe de pistes nu precies lagen. Gelijk een beetje heimwee naar de wintersport!
Halverwege de berg stappen we over op de nieuwe gondel La Crusc II, die ons in een mum van tijd verder naar boven brengt, naar een hoogte van ongeveer 1950 meter. Als we uit de lift stappen, ligt het kerkje Santa Croce vlak boven ons…opnieuw met mistflarden omringd.
Hiken van Santa Croce naar de sneeuwgrot
Gelukkig klaart het al snel op en lijken de wolken weg te drijven. Hoog boven ons uit torenen de grijze rotsen van de Sas de la Crusc, Monte Cavallo en Cima Dieci. Allerlei wandelbordjes wijzen de weg naar de vele wandelroutes die hier lopen: een walhalla voor hikers dus! Onze route (15B) staat nog niet goed op de borden aangegeven maar ik zag op Maps dat je eerst een klein stukje omhoog moet en dan linksaf slaat.
De route is schitterend! Omdat ik net twee dagen uit COVID-quarantaine was, gaat het stijgen in de bergen nog heel moeizaam dus we doen rustig aan. Na zo’n drie kwartier lopen bereiken we de sneeuwgrot, hoewel we daar even goed naar moeten zoeken.
Onder de resten sneeuw, die je hier tegen de rotswanden aan ziet liggen, ligt namelijk een enorme loze ruimte. Als de sneeuw wat verder smelt, opent zich aan de voorkant een gat, waardoor je in de grot kunt kijken. Niet een enorme bezienswaardigheid maar wel een leuk tussenpunt om naartoe te wandelen. Overigens is het gat eind juni, als wij er zijn, nog nauwelijks open dus moeten we echt zoeken om de grot te vinden. Je vindt de sneeuwgrot hier op Google Maps (Grotta della Neve).
Richting Prà de Armentura en Ranch da André
Vanaf hier wordt het wandelen een stuk eenvoudiger. Niet alleen gaat de route nu over een gravelweg, ook dalen we nu af. Vanaf de sneeuwgrot pakken we route 18, die uiteindelijk op route 15A uitkomt. Het eerste stuk lopen we door het bos en het is een enorm mooie omgeving. De grijze rotsen liggen nu wat verder weg, en de natuur is hier vooral heel groen, met veel fluitende vogels, bloeiende bloemen en prachtige doorkijkjes.
Als we uit het bos komen lopen we over de groene bergweiden van Prà de Armentara richting Ranch da André. Ik blijf foto’s maken want het is hier echt schitterend mooi. De combinatie van de groene velden vol bloemen, met de grijze Dolomieten op de achtergrond en natuurlijk de strakblauwe lucht, zorgt voor prachtige plaatjes.
Even later bereiken we de Ranch da André: een berghut met een groot terras waar we op één van de houten banken neerploffen. We eten en drinken wat en genieten van het fraaie uitzicht!
Terug naar Badia
Vanaf hier volgen we een slingerende gravelweg die ons steeds verder naar beneden brengt. We kunnen het dorpje Badia, waar de auto staat, zien liggen. De route is nog steeds prachtig, al loopt het wel wat lastig op het gravel en moeten we uitkijken dat we niet wegglijden. Dankzij de handige wandelstokken kunnen we ons bij elke stap schrap zetten.
Na vier uur wandelen bereiken we uiteindelijk de auto. Wat een schitterende wandelroute was dit! Nee, een enorm uitdagende hike is deze wandelroute bij Santa Croce niet. Maar wel een hele mooie route! Je ziet hier echt het prachtige Dolomietenlandschap en de groene bergweiden van Prà de Armentura zijn waanzinnig mooi. Een ideale hike dus om aan het begin van je vakantie in de Dolomieten even warm te lopen.
Hiken bij Santa Croce: Praktische tips
De wandelroute volgt vanaf Chiesa da Santa Croce de nummers 15B, 18, 15A en vanaf Ranch da André volg je de bordjes naar Badia.
Ik heb de wandelroute in twee delen op mijn Komoot-profiel staan (mijn horloge viel tijdens de lunch uit): deze kun je als navigatie gebruiken:
Wandelroute deel 1: Santa Croce naar Ranch da André
Wandelroute deel 2: Ranch da André naar Badia
Ranch da André is een ideale tussenstop halverwege de route. Je kunt hier lokale gerechten bestellen en uiteraard wat drinken. De bediening was niet heel vlot toen wij er waren maar hopelijk is dat incidenteel.
Zorg voor goede schoenen voor deze wandelroute. De route gaat grotendeels over een steil gravelpad en met wandelschoenen glijd je niet zo snel weg over de kleine steentjes.
Wandelen in Alta Badia
Alta Badia heeft een enorm fijne wandelkaart, die je hier kunt downloaden. Probeer echter ook een papieren exemplaar te bemachtigen (wij kregen hem van onze accommodatie). Wij hebben veel gemak van deze kaart gehad!
De routes staan gemarkeerd naar zwaarte: een ononderbroken lijn is een relatief makkelijke route, de streepjesroutes zijn al behoorlijk zwaar en de stippelroutes zijn hele uitdagende routes waarvoor je én heel veel wandelervaring én vaak klimuitrusting nodig hebt. Deze zware routes gaan vaak over via ferrata’s waar je gezekerd moet zijn. Let dus goed op welke route je uitzoekt!
Binnenkort schrijf ik een blogartikel over hiken bij Piz Boë: dit was een ‘streepjesroute’ die behoorlijk pittig was. Een heel ander kaliber dan hiken bij Santa Croce in ieder geval, maar evengoed een fantastische ervaring!
Accommodatie in Corvara
Badia ligt dichtbij het levendige plaatsje Corvara, waar wij echt in een schitterende accommodatie verbleven.
Garni Raetia is een pension midden in Corvara. Je loopt vanuit hier zo het dorpje in, waar je restaurants en winkels vindt. Ik vond het echt een enorm fijne plek om te overnachten. De eigenaren Diego en Kate zijn ontzettend aardig en gastvrij en willen je dolgraag helpen met tips en aanbevelingen. We werden echt behandeld alsof we in een 5*-hotel verbleven!
Naast het pension vind je een grote tuin met relaxstoelen, een hangmat en een terras waar je na het wandelen lekker bij kunt komen. Er is een lunchroom/tearoom bij het pension waar je kleine (na)gerechten kunt bestellen.
Kortom, ik kan deze accommodatie met stip aanbevelen. Vanuit hier is het ongeveer een kwartiertje rijden naar de stoeltjeslift La Crusc I.
Vakantie in de Dolomieten
Ik schreef eerder al dit blogartikel over ‘De Sella Ronda in de zomer‘. Corvara en Badia liggen echt in het hart van de Dolomieten en je kunt hier zoveel doen! Zo bezochten wij de indrukwekkende gletsjer Marmolada met het bijbehorende oorlogsmuseum (dat verwacht je niet bovenop een gletsjer, maar toch een aanrader!), maakten we nog andere mooie wandelingen en reden we met de auto de prachtige route rondom de Sella Ronda.
Wij gaan zeker nog eens terugkomen voor een zomervakantie in de Dolomieten omdat we ook de Sella Ronda nog eens per e-bike willen doen. Deze vakantie ging dat helaas niet door omdat we met COVID-longen het mountainbiken niet zagen zitten, maar hopelijk kunnen we dit alsnog een keertje doen.
En dan zijn er ongetwijfeld nog andere, prachtige wandelingen die we gaan maken want wandelen in het hart van de Dolomieten is echt een waanzinnig leuke ervaring!
Geef een reactie